Ponowne wykorzystanie informacji sektora publicznego

25 lutego 2016 roku uchwalono ustawę o ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego, która wejdzie w życie 16 czerwca br. Wcześniej powyższą materię regulował Rozdział 2a ustawy z dnia 6 września 2001 r.  o dostępie do informacji publicznej. Stosowanie przepisów w praktyce dostarczało mnóstwo problemów urzędom na które spadła odpowiedzialność za rozróżnienie zwykłego dostępu do informacji publicznej od jej ponownego wykorzystywania. Krytyka rozwiązań zawartych w przepisach doprowadzała do rządowej inicjatywy wyodrębnienia przepisów o ponownym wykorzystywaniu z ustawy o dostępie do informacji publicznej i uregulowanie tej materii w ustawie o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego.

Ponowne wykorzystywanie informacji publicznej  należy rozumieć jako wykorzystywanie przez osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej informacji sektora publicznego, w celach komercyjnych lub niekomercyjnych innych niż pierwotny publiczny cel, dla którego informacja została wytworzona.

Informacją publiczną jest każda treść lub jej część, niezależnie od sposobu utrwalania, w szczególności w postaci papierowej, elektronicznej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej, będącą w posiadaniu min.: jednostek sektora finansów publicznych a także innych państwowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej lub osób prawnych, utworzonych w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli spełniają określone kryteria wynikające z przepisów ustawy, oraz ich związki.

Nie wszystkie instytucje sektora publicznego dotyczy ustawa. Do podstawowych wyłączeń należą: jednostki publicznej radiofonii i telewizji, państwowe i samorządowe instytucje kultury z wyjątkiem bibliotek, archiwów i muzeów.  Przepisy nie dotyczą także uczelni, Polskiej Akademii Naukowej, oraz jednostek naukowych w rozumieniu przepisów ustawy o zasadach finansowania nauki. Nie dotyczy to jednak bibliotek naukowych (chyba że nie są prowadzone przez sektor publiczny), Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej i Państwowego Instytutu Geologicznego.

Każdemu przysługuje prawo do ponownego wykorzystania informacji sektora publicznego udostępnionych min. w Biuletynie Informacji Publicznej lub na wniosek o ponownym wykorzystaniu. Takie prawo ograniczają przepisy o ochronie informacji niejawnych oraz tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej (ale nie osób pełniących funkcje publiczne) lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Ustawa wymienia także inne wyjątki, min. informacje:

–  których wytwarzanie przez podmioty zobowiązane nie należy do zakresu ich zadań publicznych określonych prawem;

–  powiązanych z depozytami znajdującymi się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, o ile ich właściciele umownie wyłączyli możliwość ich udostępniania lub przekazywania w całości lub w określonym zakresie;

–  do których prawa autorskie i prawa pokrewne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawa do baz danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych, prawa do odmian roślin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin, prawa własności przemysłowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej  lub prawa własności przemysłowej podlegającego ochronie na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa Unii Europejskiej, przysługują podmiotom innym niż podmioty zobowiązane;

– będących w posiadaniu muzeów państwowych, muzeów samorządowych, bibliotek publicznych, bibliotek naukowych lub archiwów, w przypadku gdy pierwotnym właścicielem autorskich praw majątkowych lub praw pokrewnych były podmioty inne niż podmioty zobowiązane, a czas trwania tych praw nie wygasł.

Podmioty, które są zobowiązane do udostępnienia i przekazania informacji sektora publicznego w celu ponownego wykorzystania publikują na swoich BIP-ach w menu przedmiotowym, zakładce „Ponowne wykorzystanie” min.: warunki ponownego wykorzystania, informację o wysokości oraz zasady określania opłat za ponowne wykorzystanie, jakie środki prawne przysługują w przypadku odmowy wyrażenia zgody na ponowne wykorzystanie czy możliwości prawa sprzeciwu. Jeśli w BIP-e lub centralnym repozytorium informacji publicznej podmiotu nie znajdą się powyższe zasady, traktuje się iż udostępnienie stosuje się bez warunków.

Artykuł 13 ust 1 Ustawy mówi, że informację publiczną udostępnia się lub przekazuje w celu ponownego wykorzystania bezwarunkowo. Jednak podmioty zobowiązane mogą określić swoje zasady w przypadku informacji mających cechy utworu lub przedmiotu praw pokrewnych w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych lub stanowiących bazę danych w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie baz danych, do których przysługują mu autorskie prawa majątkowe lub prawa pokrewne. Warunki mogą dotyczyć obowiązku podania źródła i daty wytworzenia oraz pozyskania, informacji o przetworzeniu a także zakresu odpowiedzialności udostępniającego.

Udostępnienie informacji sektora publicznego do ponownego wykorzystania jest bezpłatne. Podmioty zobowiązane do udostępnienia mogą jednak określić opłaty w sytuacji gdy przygotowanie lub przekazanie informacji pociąga za sobą dodatkowe koszty.

W sytuacji, gdy informacja publiczna:

– nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium;

– została udostępniona w sposób inny i bez określonych warunków ponownego wykorzystania oraz informacji o opłatach;

– gdy będzie wykorzystywana na warunkach innych niż zostały dla tej informacji określone,

składa się wniosek o ponowne wykorzystanie informacji sektora publicznego.

Wniosek powinien zawierać min.:

–  nazwę podmiotu zobowiązanego;

–  wnioskodawcę (tym imię i nazwisko lub nazwę oraz adres);

–  wskazanie informacji sektora publicznego, która będzie ponownie wykorzystywana, a jeżeli jest już udostępniona lub przekazana, warunki, na jakich ma być ponownie wykorzystywana, oraz źródło udostępnienia lub przekazania;

–  wskazanie celu ponownego wykorzystywania (komercyjny albo niekomercyjny), w tym określenie rodzaju działalności, w której informacje sektora publicznego będą ponownie wykorzystywane, w szczególności wskazanie dóbr, produktów lub usług;

–  wskazanie formy przygotowania informacji sektora publicznego, a w przypadku postaci elektronicznej, także wskazanie formatu danych;

–  wskazanie sposobu przekazania informacji sektora publicznego, o ile nie została udostępniona lub przekazana w inny sposób, albo sposobu dostępu do informacji gromadzonych w systemie teleinformatycznym.

Wniosek podmiot zobowiązany rozpatruje niezwłocznie, nie później jednak niż 14 dni od otrzymania wniosku. Odmowa wyrażenia zgody na ponowne wykorzystanie  informacji sektora publicznego w sytuacji gdy prawo do ponownego wykorzystania podlega ograniczeniom, ma charakter decyzji administracyjnej.

Reasumując:

– podniesiono do rangi odrębnej ustawy ponowne wykorzystanie informacji publicznej;

– rozszerzono zakres podmiotowy o biblioteki, muzea i archiwa;

– rozszerzono zakres przedmiotowy, już nie tylko informację publiczną można będzie ponownie wykorzystać, ale także całe zasoby instytucji publicznych, co znajduje uzasadnienie w terminologii ustawy, mowa jest o ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego a nie informacji publicznej;

– nowe przepisy znoszą  wzór wniosku o ponowne wykorzystanie informacji sektora publicznego.

Prawa autorskie

Wszelkie materiały (w szczególności: artykuły, opowiadania, eseje, wywiady, zdjęcia) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, jest zabronione.
O Marek Falkowski 666 artykułów
Marek Falkowski – Specialist in the field of new technologies and IT security. Author of numerous opinion-forming articles about politics, business and technology. In his daily life he implements IT solutions for the public administration. Expert in the field of data protection with particular focus on personal data and classified information.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.