Otuleni w draperie, czyli moda starożytnej Grecji i Rzymu

Przekazała następnym wiekom starożytność mnóstwo wspaniałych wzorów, idei i wartości. Od demokracji, poprzez sztukę, kulturę słowa, filozofię i modę, w której dominował skromny strój i piękne dodatki. Greckie i rzymskie ubrania były dawniej proste, choć bogaci patrycjusze nosili stroje przetykane złotem i jedwabiem. Pozostali obywatele ubierali się już w lekkie wełniane tkaniny, komponowane z odpowiednio upiętych i udrapowanych szerokich pasów materiału, czasem zszywanych na ramionach lub z boku. Materie te, narzucone na nagie ciało, poprzez miękkość fałd, rzeźbiły figury kobiet i mężczyzn. Panie podkreślały biust złotym paskiem, wdzięcznie upiętym tuż pod piersiami. Białe, odsłaniające ramiona tuniki, rozcięte z boku aż do linii bioder, nadawały postaciom wdzięku i zmysłowości. Robione początkowo z szarobiałej tkaniny, nabrały z czasem blasku i delikatności. Zaczęto je później farbować na kolor srebra, ametystu, jasnej zieleni oraz w ostre barwy, na przykład purpury.

Aby przełamać biel materiału i zaznaczyć symetrię ciała, używano dodatków, które jednocześnie miały podkreślić rysy, wymodelować figurę i nadać całości wrażenia przepychu. Do podtrzymania stroju służyły paski, zakończone wykonaną z metalu lub z kości prostokątną klamrą. W powszechnym użyciu były też, podobne do agrafek zapinki, nazywane fibulami oraz inne szpile. Spinano nimi odzież a kobiety zdobiły także włosy. Zapinki robiono zazwyczaj ze złota, srebra i brązu. Miały one zakończenia w formie dekoracyjnej główki z kryształu, ametystu lub kości słoniowej. Dekorowano je głównie ornamentami figurowymi. W starożytności znano już guziki. Robiono je z metalu, gliny, kamieni oraz kości słoniowej i ładnie zdobiono.

Wyróżniały się w tym delikatnym modelu starożytnej elegancji buty. Kobiety nosiły obuwie w kolorze czerwonym lub białym, mężczyźni wkładali buty czarne, żółte lub brązowe. Początkowo skromne i proste, pod koniec epoki klasycznej oraz w okresie hellenistycznym były bardzo wyraziste. Malowane lub wyszywane oraz inkrustowane złotem i drogimi kamieniami, noszono zazwyczaj przymocowane do stopy rzemieniem albo złoconymi płytkami. Były to głównie skórzane sandały, wsparte na podeszwie z korka, drewna lub układanej warstwami skóry. Rzymianie nosili sandały na obcasach. W użyciu były ponadto, sięgające do kostek lub zakrywające kostkę buty kryte, o zadartych, zaokrąglonych lub spiczastych noskach, które wiązano rzemieniem.

Ważnym dodatkiem do stroju hellenistycznej damy był parasol, używany głównie do ochrony przed słonecznymi promieniami. Miał on kształt koła, z rozpiętą pod spodem na specjalnych prętach tkaniną, którą przytrzymywały sznurki. Przed upałem chroniły też wachlarze, uformowane zazwyczaj w kształt ozdobnego liścia. Malowano je na biało, niebiesko oraz czerwono i wykańczano złotym paskiem. Warto w tym miejscu dodać, że formę harmonijki nadali temu atrybutowi kobiecej zalotności, dopiero w XV wieku Koreańczycy. W czasach starożytnych pojawiły się na Krecie torby. Robiono je ze skóry lub innego materiału, a noszono na ramieniu lub przy talii.

Starożytnym kobietom dodawała blasku i urody piękna biżuteria. Nosiły panie wykonane ze złota, srebra, kości, bursztynu, ołowiu, fajansu i drogich kamieni piękne naszyjniki, kolczyki, pierścionki oraz bransoletki. Modne były kamee, czyli medaliony z umieszczonym pośrodku kamieniem. Dla ochrony przed wszelkim złem noszono też przeróżne amulety, najczęściej z cennych kamieni. Charakterystyczną ozdobą Rzymianek i Greczynek były przepiękne bransolety, wykonane z drogocennych metali i kamieni, noszone na nadgarstku, przedramieniu i na nodze powyżej kostki. Lubiły panie też ozdabiane emalią i drogimi kamykami metalowe kolczyki. Uwielbiały wręcz ozdoby z pereł, które wpinały nawet we włosy. Biżuterię nosili również mężczyźni.

Z prostym strojem Greczynek i Rzymianek kontrastowały wykwintne fryzury. Modne były na przykład loki, plecione wokół głowy warkocze oraz wymodelowane różnorodnie koki i ozdobne korony z włosów. Kiedy w epoce cesarstwa nastała moda na jasne włosy, zakładano peruki albo włosy rozjaśniano. Zdobiono ponadto fryzury opaskami, siatkami, wstęgami i wpinano piękne ozdoby. Greczynki przykrywały głowy skrajem płaszcza albo oplatały je turbanem wiązanym z chustki. Przewiązywały też głowy ozdobną, szeroką wstęgą i nosiły długie, powiewne welony. W użyciu były też w starożytności kapelusze – z szerokim rondem lub małe spiczaste. Rzymskie mężatki okrywały głowy szalem, tzw. pallą. Wytworną ozdobą głowy były diademy. Robiono je z metali szlachetnych, brązu i szkła, i zdobiono emalią, filigranem oraz pięknymi kamieniami.

Na podst.: Grześczak I., Od stóp do głów. „ Wiedza i Życie” 1995 nr 12, s. 14-16.

Prawa autorskie

Wszelkie materiały (w szczególności: artykuły, opowiadania, eseje, wywiady, zdjęcia) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, jest zabronione.
O Marek Falkowski 664 artykuły
Marek Falkowski – Specialist in the field of new technologies and IT security. Author of numerous opinion-forming articles about politics, business and technology. In his daily life he implements IT solutions for the public administration. Expert in the field of data protection with particular focus on personal data and classified information.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.