Czy stereotypy szkodzą naturystom ?

Jak wiadomo, stereotypy to nic innego jak uogólnienia, które najczęściej niewiele mają wspólnego z prawdą, a zazwyczaj szerzą dyskryminację czy nietolerancję. Powstają najczęściej w społeczeństwie bez złych intencji ale powielane przez dłuższy okres czasu skutkują niekorzystną oceną w stosunku do grup których dotyczą.

Stereotyp (z gr. stereos – „przestrzenny”, typos – „wzorzec”) jest przekonaniem określonej zbiorowości co do określonych faktów. Przyjmowany jest przez jednostkę w wyniku własnych obserwacji czy przejmowania poglądów innych osób, wzorców przekazywanych przez społeczeństwo.

Jak wiemy, stereotypy mogą być negatywne, neutralne lub pozytywne, chociaż najczęściej spotyka się wyobrażenia negatywne.

O jakich stereotypach możemy mówić w stosunku do Naturyzmu ?

Naturyści są przykładem grupy społecznej wokół której narosło mnóstwo stereotypowych ocen. Współcześnie nagość nie posiada powszechnej akceptacji. Powstają przepisy, nadgorliwie respektowane przez strażników miejskich czy policję, wyznacza się specjalne obszary, oznakowane mnóstwem tabliczek informacyjnych plaże przeznaczone dla naturystów.

Ogromne spustoszenie w ideologii naturyzmu wywarł kościół przez lata piętnujący wszelkie przejawy nagości, podciągając wszystkie jej aspekty pod zjawisko demoralizacji i grzechu. Kościół w stosunku do nagości nawiązuje do biblijnej Księgi Rodzaju, gdzie jest napisane: „Chociaż mężczyzna i jego żona byli nadzy, nie odczuwali wobec siebie wstydu.” (Rdz 2,25) Temat nagości dla Adama i Ewy nie stanowił do tej pory problemu, symbolizował uczciwość, szczerość i wzajemną otwartość. Sytuacja skomplikowała się gdy Ewa podała Adamowi jabłko z Drzewa Poznania wbrew Bożemu zakazowi. Wówczas „otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy” (Rdz 3,7). Pojawił się wstyd, skrępowanie, dyskomfort. Historia faktycznie udowadnia potrzebę stosowania listka figowego, ale nie znaczy to że każdy zapis biblijny należy dosłownie interpretować, tym bardziej że poszczególne interpretacje na przestrzeni stuleci ulegały zmianie. Do mnie ta teoria kompletnie nie przemawia, bo niby co ma piernik do wiatraka, ale dywagacje na ten temat zostawmy teologom.

Upowszechnienie się globalnych mediów i rozwój rynku pornograficznego dobił czystą i prawdziwą postać naturyzmu. Zaczęto postrzegać każdą postać nagości jako element obsceniczności i ekshibicjonizmu skutkujący pornografią. Traktuje się naturystów w najlepszym aspekcie jako dziwaków zaś najgorszym jako zboczeńców czy osoby rozwiązłe seksualnie.

Najczęstszym uogólnieniem spotykanym w dyskusjach na temat naturyzmu jest przedstawianie naturystów jako starszych, nieatrakcyjnych, z nadmierną wagą ludzi. Jeśli spojrzymy na źródła zawarte na stronach internetowych, filmach czy magazynach poświęconych naturystom ten stereotyp ma faktyczne w nich odzwierciedlenie. Ale istotą naturyzmu jest brak barier w odniesieniu do wieku, rasy, kolor skóry wagi itd. Sensem naturyzmu jest by umieć oddzielić sferę seksualności, która ściśle związana jest z bodźcami poczucia estetyki od bycia wolnym poprzez bycie nagim.

Zdecydowanie mało mówi się w mediach o naturyzmie. Być może obecną sytuację mogłaby poprawić postawa reprezentatywnych ludzi, polityków czy artystów. Któż dziś pamięta o wsparciu dla ideologii naturyzmu Agnieszki Osieckiej czy Czesława Niemena ? Ale ich czas minął, dzisiaj potrzeba nowych autorytetów by podźwignąć kondycję naturyzmu w Polsce.

Kiedyś zdarzyło mi się publicznie wygłosić koncepcję idealnego państwa opartego o kodeks naturystów. Każdy człowiek nago jest sobie równy. To najczystsza forma demokracji. Dzisiaj społeczeństwo dzieli się na tych co chodzą w markowych dżinsach i tych co zaopatrują się w sklepach wtórnego obiegu, jest też klasa średnia – taka pomiędzy. Czyli trzy warstwy społeczeństwa o różnym statusie społecznym. Spróbujmy ich rozebrać i zaprośmy na plażę. Wszyscy wówczas będą równi sobie. Wojciech Cejrowski w książce „Gringo wśród dzikich plemion” podaje przykład, gdy misjonarz w głębi dżungli amazońskiej próbował krzewić wiarę chrześcijańską. Zmagał się z tubylcami przez szereg lat, ale żaden z nich nie przychodził do niego na mszę. Niby relacje z miejscową społecznością były poprawne, jednak istniała jakaś bariera, której nie potrafił zrozumieć i przezwyciężyć. Któregoś dnia wpadł na przełomowy pomysł. Rozebrał się do naga i zaczął jak co dzień uprawiać warzywa, odwiedzać znajomych, wykonywać zwyczajne czynności. Gdy w którąś niedzielę rozpoczął celebrować mszę, oczywiście zupełnie nago, zauważył że w kościele pojawiło się kilkoro miejscowych. Z czasem było ich więcej i więcej. Dopiero jak stał się jednym z nich, oni do niego przyszli. Nagość przełamała wszelkie bariery, stała się drogą do zrozumienia i akceptacji. Czyż nie jest to najbardziej pierwotna forma relacji międzyludzkich ? Szaty zdobią człowieka, ale też uwidaczniają różnice w statusie społecznym, mogą skrywać broń czy fałszować autentyczność człowieka.

Naturyzm promuje akceptację ciała, swego wyglądu, daje większe poczucie własnej wartości. Naturyzm opiera się na licznych zasadach, które charakteryzują postawę bycia naturystą. Mowa jest o byciu wolnym, zrelaksowanym przez bycie nagim, a nie ma to nic wspólnego ze współżyciem. Dlatego też, jeśli nie poznamy tych zasad nigdy nie będziemy mogli trafnie odróżnić stereotypów od faktów.

Według Międzynarodowej Federacji Naturystów, naturyzm jest społecznym stylem życia w harmonii z przyrodą, wyrażonym poprzez nagość i charakteryzującym się szacunkiem dla samego siebie i dla ludzi o różnych poglądach i będących z różnych środowisk. Definicja ta wyjaśnia, dlaczego praktykowanie naturyzmu nie ogranicza się do nagości w zaciszu własnych domów, ale wychodzi dalej do bycia w grupie jako krytycznego elementu by doświadczać korzyści i radość z życia.

Naturyści chcą korzystać z tych samych możliwości rekreacji co tzw. „tekstylni” – tyle że bez ubrań, ponieważ w ten sposób czują się bardziej w zgodzie z naturą i środowiskiem naturalnym, mają wówczas poczucie większej wolności osobistej.

Naturyzm nie jest bynajmniej formą ekshibicjonizmu. Zasadą numer jeden, jest by nikogo swą nagością nie urazić. Za mało jest jednak inicjatyw podejmowanych w kraju mających na celu wyznaczania oficjalnych plaż , organizowanie kampingów, czy przygotowywanie ofert w branży turystycznej.

Należy też pamiętać o tolerancji. Gdyż jest ona priorytetem relacji międzyludzkich w każdym społeczeństwie. Tolerancja polega na poszanowaniu praw innych do odmienności zachowań i zwyczajów, o ile nie naruszają one bezzasadnie praw innych ludzi.

Zrozumienie natury stereotypów, uogólnień, uprzedzeń i dyskryminacji jest pierwszym krokiem w sprawie tolerancji. Wiadomo nie od dziś, że każdy posiada jakieś uprzedzenia, jest to normalną cechą człowieka. Ludzie jednak powinni w interesie wyższych wartości starać się zrozumieć, iż pewne ich postawy mogą godzić w życie innych osób. Wiele osób twierdzi, że każdy człowiek zasługuje na szacunek, że każdy ma prawo do bycia sobą przez określone działanie dzięki któremu jego życie staje się bardziej znaczącym, piękniejszym – przy założeniu, iż nie wyrządza to szkody innym lub nie narusza ich praw. I tak powinno budować się fundamenty społeczeństwa.

Prawa autorskie

Wszelkie materiały (w szczególności: artykuły, opowiadania, eseje, wywiady, zdjęcia) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, jest zabronione.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.